Urfa'ya Uğurlama

Urfa'ya gideceğim gün beni yolcu etmeye Birgül geliyor. Otobüs saatine hala vaktimiz olduğundan bir kafede bir şeyler içiyoruz. O sırada Birgül'e mektup yazıyorum aceleyle. Katlayıp veriyorum mektubumu, yüreğimden bir damla akıtıyorum esmer kağıtlara. Canım kız kardeşim Birgül, kız kardeş olabilmenin sıcaklığını uzun zamandan beri ilk kez hissediyorum seninle. Gönlünden gönlüme bir yol kuruldu, bir olduk sanki biz. Senin şefkatin, hoşgörün, sıcaklığın sarıp sarmaladı beni. Otobüs saati gelince inceden bir sızı kapladı yüreğimi. Sarıldık sımsıkı, gözlerimden yaşlar süzüldü. Süzülen yaşları gizlemek için arkama bile bakmadan koştura koştura bindim otobüse. Sonradan Birgül, arkana bile bakmadan gidişin içime oturdu demişti. Demek canım gidişimi izlemişsin sen. Sarı papatyalar takılı saçlarını savur özgürce rüzgarlarda. 

Otobüse bindiğimde biraz daha rahatlamıştım, onunla tanıştığımız ve birlikte zaman geçirebildiğimiz için şükran doluydum. Birgül'e hediye ettiğim kitap geldi birden aklıma. Sema Kaygusuz'un "Yüzünde Bir Yer" kitabını okumamış olmama rağmen ona hediye edesim gelmişti. Dersim'deyken içinde Dersim, Dersim'in masalları geçen bir romanı Birgül'e vermesem olmayacaktı. Sanki bu kitabı onun için taşımıştım yanımda. Okuyup bana gönderecekti ya da görüşmek için bahanemiz olacaktı bu kitap öyle sözleşmiştik. 

Bu yolculuğa bir amaç doğrultusunda çıkmam gerektiği konusunda içimden bazı sesler duymuştum. Lakin bir süre para kazanma kaygım ve sorumluluklarım olmadan sadece gezmek istemiştim sanırım. Maksadım görmediğim şehirleri, müzeleri görmek idi. Mezapotamya'ya ilgi duyan biri olarak oraların kültürünü, yaşantısını, tarihi yerlerini görmek, Dersim'in havasını solumak idi. Yolculuğum niyetlerimden biraz farklı gelişse de görmek istediğim şehirlerin hepsine gitmiştim. Konuk olduğum evlerde aileden biri gibi oluyor, evin düzenine anında ayak uyduruyordum. Hatta uzun zamandan beri birlikte yaşıyormuş hissine kapıldığım anlar bile oluyordu. Bunca canı yüreğime nasıl sığdıracağımı bilemiyorum derken bir de bakmışım ki hepsi yerini bulmuş. Hepsi kendi özelinde yer etmiş benliğimde. Ne var ki bazılarının yeri daha belli ediyor kendini. Galiba bu yolculuğun bana en güzel hediyesi Birgül olmuştu. Bazen amaçsız çıkılan yolların hediyesi de bolca olabiliyordu. 

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Hindistan'da Tek Başıma ilk Tren Yolculuğum

Hindistan Aşkı Üzerine Karalamalar

Yalova Dergah