Kemaliye (Eğin) Günlükleri-2

Ertesi gün kampta Hacı Baba diye anılan Hacı Ömer'in sohbeti eşliğinde kahvaltı yapıyoruz. Hacı Baba, 500 yıllık aile mesleği olan kasaplığı İstanbul'un Beşiktaş semtinde uzun yıllar icra ettikten sonra memleketine dönüş yapıyor. Kemaliye'nin tarihinden, kültüründen, türkülerinden, türlü efsanelerinden bir kuble anlatıp dilimize bal çalan Hacı Baba, hikayelerinin devamını bir rakı sofrasında anlatabileceğini söylüyor. 

Kahvaltıdan sonra başlıyoruz bu şirin kenti keşfetmeye. Kemaliye'nin ahşap evleri Karadeniz'i anımsatıyor bana. Evlerin içini çok merak ediyorum, içlerine gireceğimden hiç şüphem yok. Kapıların hepsinde değişik tokmaklar görüyorum ve bazı evlerin üzerinde ev sahiplerinin ismi yazıyor. Tokmakların hepsi ayrı ayrı incelenesi. Oldum olası kapılara merakım vardır zaten. 




               Kapı Tokmakları

Sokaklarda bolca altlarına bez serilmiş dut ağaçları gördüm. Dut Ağacı'nın bu yörelerde önemi büyük. Ara sokaklar çeker beni hep, Şahsuvar adlı bir sokağa giriyorum. Daracık merdivenli sokaklar, her köşe başında çeşmeler ve dut ağaçları... Yokuştan tırmanırken gördüğüm dükkanlar, ayakkabıcılar, çeyizciler, bakkallar mahalle kültürünün nasıl da korunduğunu gösteriyor. Caminin yanında yüksek bir hızda akan bir dere var ki buraya Kadıgöl deniliyormuş. 



Evin önündeki direkte asılı bir küp, içinde bitkiler


Eğin'in karakteristik ahşap evlerinden


Hamdolsun Apartmanı


Cami'nin yanındaki Kadıgöl


Eğin Sokakları


Şahsuvar Sokağı

En tepeye çıktığımızda mani yolundaki manileri okuyoruz, Eğin'de ne çok türkü yakılmış meğer, kadınlar gurbete yolladıkları sevgilileri, eşleri için ağıtlar yakmışlar. 


"Bilmem nere gidem yarın elinden
İşveyi cilveyi çok ister benden
Sanki benim mor sümbüllü bağım var
Zemheri ayında gül ister benden"


"Ağam bıyıkların burmadır burma
Bir teli ibrişim, bir teli sırma
Ela gözlerini sevdiğim ağam
Mevla'yı seversen gurbette durma"




"Pişirdim dutları yaptım perverde
Sen gideli tad kalmadı evlerde

Ela gözlerini sevdiğim ağam

Sen olmazsan yaşayamam bu yerde"


"Fırat kenarında balık değilim
Senden ayrılalı ayıkdeğilim
Herkes sevdiğine neler gönderir
Bir kuru selamına layık değilim"



Mani Yolu'nu gezerken güneş tepemizde olduğundan yorulmuşuz, Belediye Parkı'nda soluklanıyoruz ve Eğin'i tepeden izlerken bir türkü dolanıyor dilime:

"Eğin dedikleri küçük bir şehir
Ana ben cahilem kurban çekemem kahır
Yediğim içtiğimde aguylan zehir ölem
Dön gel agam dön gel paşam Eğinli misen
Sılaya dönmeye de yar yar yeminli misen"


Belediye Parkı'ndan Eğin manzarası

Grup Abdal yorumuyla türküyü dinliyoruz, kadınların yüreklerinden dökülen bu sözleri alıp yüreğime koyuyorum ben de. Türküyü dinlemek isterseniz işte buyrun: 




Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Hindistan'da Tek Başıma ilk Tren Yolculuğum

Resim
Dans kursundan ayrılmaya karar verince bir süre nereye gideceğimi araştırmaya başladım. Bu süreçte bir sürü arkadaşımla görüştüm. En sonunda ise bulunduğum şehre trenle yaklaşık 7 saat uzaklıktaki West Bengal'de yer alan Kolkata şehrine gitmeye karar verdim. Niye böyle bir karar verdiğimi şimdi hiç anlayamıyorum, ama arkadaşlarımın önerilere kulak verdim ve bir karar verebilmis olmak da iyi gelmisti.İlk kez tren yolculuğu yapacağım için yine bir hayli stres yaptım. Ama her zaman olduğu gibi bir kez daha korkularımın yersiz olduğunu gördüm. Trenin raylarda çıkardığı sesi dinlerken bir yandan da onumde uzayip giden tarlalari, tarlada calisan ciftcileri, suda oynayan çocuklari izlemenin keyfine doyum olmadı. Yanımdaki yaramaz Hint güzeli küçük kız Mandi ile de arada oynaşarak ilk tren yolculuğumu gerçekleştirmiş oldum. Kolkata'da Hindistan'da bir gezgin grubundan tanıştığımız arkadaşlarım Debu ve Anusua'nın evlerine misafir olacaktım. Orissa'dan sonra ilk kez kendi...
Devamı

Hindistan Aşkı Üzerine Karalamalar

Resim
Hiç Aşık oldum mu, ilk aşka düştüğümde kaç yaşındaydım, daha sonra aşık oldum mu, şimdiye kadar aşk sandıklarım aşk mıydı ya da Aşk neydi gerçekten? Bu soruların cevabını hala veremiyorum. Lakin bildiğim bir şey varsa o da bu kez birinden ziyade bir ülkeye aşık olduğum. Bir ülkeye aşık olmak nasıl bir şeydir, hiç bir ülkeye aşık oldunuz mu? Bu soruların cevaplarını da bilmiyorum. Sadece şunu diyebilirim ki her zerremle Aşkı hissediyorum Hindistan topraklarında. Her geçen gün damla damla birikiyor içimde bu diyarların Aşkı. Aşığım Hindistan'ın dansına, kültürel çeşitliliğine, müziğine, insanlarının duygularını dibine kadar yaşamasına... Dünyada onlarca güzel diyar olmasına rağmen bu ülkeye olan yoğun ilgim gerçekten şaşırtıyor beni. Insanlarla sohbet esnasinda Hindistan'in benim ilk yurtdışı deneyimim olduğunu duyduktan sonraki yuzlerindeki şaşkınlık dolu ifadeyi görmeye de bayılıyorum. Ardından çok cesur olduğuma dair kutlamalarla dolu birtakim cümleler duyuyorum. B...
Devamı

Yalova Dergah

Kimi yavaş yavaş dar bir alanda, kimi daha hızlı geniş bir alanda dönüyordu...Herkes kendi ritmince, kendi meşrebince karışıyordu evrene...Müziğin her dilde söylendiği, tüm kimliklerin, etiketlerin eridiği, dansın, insan olmanın her hâline tanık olduğum yer burası...Dünyanın türlü köşelerinden kendi olmaya, içerideki "ben" ile bağ kurmaya çalışan yolcular, dervişler, gezginler, müzisyenler, insan olma yolunda gidenlerin uğrak mekanı...Soluk alma, dinlenme, kimi zaman dinginliğin kimi zaman coşkunun yaşandığı, dillerin susup gönüllerin konuştuğu yer burası...Yargılanmanın, yargılamanın olmadığı, herkesin dilediğince kendini yaşadığı, hep birlikte, saygı ile işlerin görüldüğü, barışın ve huzurun diyarı...Gönüller diyarı...Dönenler Aşk ile...Kimi tavaf halinde mekanı, kimi yüzüyor içindeki sonsuzluk denizinde, kiminin gözleri açık kiminin kapalı, kiminin yüzünde neşe ve huzur, kimi kapaklanmış yere akıtıyor gözlerinden damla damla...Kiminin elleri yüreğinin önünde bağlanmış, ki...
Devamı