Kemaliye (Eğin) Günlükleri-4

Kemaliye hakkında yazdıklarımı düşününce birçok ayrıntıyı atladığımı fark ediyorum. Mesela Ali Demirsoy hocanın katkılarıyla kurulan doğa tarihi müzesi, değişik canlı türlerinin ve taşların sergilendiği kapsamlı bir müze. Burayı görmeden gitmeyin derim. Ayrıca eskiden Ermeni kilisesi olan binada etnografya müzesi yer alıyor. Müzedeki eski baskı ve fotoğraf makinesi beni en çok etkileyen eserlerden oldu. Müzenin arka tarafındaki Kanyon Kafe'de oturması pek keyifli, dallarda gezen sincaplar, kanyon manzarası ve iplerden asılı rengarenk lambalar.

Evlerden birine gireceğimi biliyorum diyordum ya, işte onu da yaptım. Açık duran bir kapının girişinde oturan teyzeyle muhabbet ederek eve girmek için izin istedim. O da müsade edince girdim eve. Girdiğim ev epey eskiymiş, duvarlarda girintiler, ahşap gömme dolaplar ilgimi çeken detaylardan. Yine hatırladığım bir an ise Eğin sokaklarında dolaşırken kapı ağzında oturup teyzeyle muhabbet ettigimiz an. Teyzecim bana peksimet ile Eğin peyniri ikram etti. Kalkmaya yeltendigimde biraz daha kalmam için ısrar etti. Konuşmaya, halleşmeye hasret kaldığını hissediyorum teyzenin ve bir daha geleceğim deyip kalkıyorum. Teyzenin elini öperken gözüm eski mavi taşlı yüzüğüne kayıyor. Yumuşacık eller ve o yüzük hafizıma kazınıyor.

Yine Eğin sokaklarında gezerken bir yaşlı teyze bana sesleniyor. Mani Yolu'na yaklaşmanın verdiği heyecanla tek dişli, kapkalın kaşlı teyzenin mani okuyacağını sanarak yanına gittiğimizde yaptığı lifleri çıkarması ve satmak için ısrar etmesi ilginçti. Param olmadığı için alamayacağımı söyledim. Teyzenin buruş buruş olmuş yüzünü de hiç unutmayacağım.

Eğin'de tanıştığımız evlerine kısa bir ziyarette bulunduğumuz çiçeği burnunda evli doktor çift Tayfun ve Ceren, kirazlarınız ve güler yüzünüz için çok teşekkürler. Caminin yanında güldürmece oynayan çocuklar beni oyununuza aldığınız için size de çok teşekkürler. Lökhane'de yediğim dut ve cevizden yapılmış lök tatlısı yapanlara da buradan bir teşekkür göndermeyi ihmal etmeyeyim.

Eğin dönüşünü ve Bağıştaş İstasyonu'nda geçen geceyi ise bir başka yazıda anlatacağım.



Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Hindistan'da Tek Başıma ilk Tren Yolculuğum

Resim
Dans kursundan ayrılmaya karar verince bir süre nereye gideceğimi araştırmaya başladım. Bu süreçte bir sürü arkadaşımla görüştüm. En sonunda ise bulunduğum şehre trenle yaklaşık 7 saat uzaklıktaki West Bengal'de yer alan Kolkata şehrine gitmeye karar verdim. Niye böyle bir karar verdiğimi şimdi hiç anlayamıyorum, ama arkadaşlarımın önerilere kulak verdim ve bir karar verebilmis olmak da iyi gelmisti.İlk kez tren yolculuğu yapacağım için yine bir hayli stres yaptım. Ama her zaman olduğu gibi bir kez daha korkularımın yersiz olduğunu gördüm. Trenin raylarda çıkardığı sesi dinlerken bir yandan da onumde uzayip giden tarlalari, tarlada calisan ciftcileri, suda oynayan çocuklari izlemenin keyfine doyum olmadı. Yanımdaki yaramaz Hint güzeli küçük kız Mandi ile de arada oynaşarak ilk tren yolculuğumu gerçekleştirmiş oldum. Kolkata'da Hindistan'da bir gezgin grubundan tanıştığımız arkadaşlarım Debu ve Anusua'nın evlerine misafir olacaktım. Orissa'dan sonra ilk kez kendi...
Devamı

Hindistan Aşkı Üzerine Karalamalar

Resim
Hiç Aşık oldum mu, ilk aşka düştüğümde kaç yaşındaydım, daha sonra aşık oldum mu, şimdiye kadar aşk sandıklarım aşk mıydı ya da Aşk neydi gerçekten? Bu soruların cevabını hala veremiyorum. Lakin bildiğim bir şey varsa o da bu kez birinden ziyade bir ülkeye aşık olduğum. Bir ülkeye aşık olmak nasıl bir şeydir, hiç bir ülkeye aşık oldunuz mu? Bu soruların cevaplarını da bilmiyorum. Sadece şunu diyebilirim ki her zerremle Aşkı hissediyorum Hindistan topraklarında. Her geçen gün damla damla birikiyor içimde bu diyarların Aşkı. Aşığım Hindistan'ın dansına, kültürel çeşitliliğine, müziğine, insanlarının duygularını dibine kadar yaşamasına... Dünyada onlarca güzel diyar olmasına rağmen bu ülkeye olan yoğun ilgim gerçekten şaşırtıyor beni. Insanlarla sohbet esnasinda Hindistan'in benim ilk yurtdışı deneyimim olduğunu duyduktan sonraki yuzlerindeki şaşkınlık dolu ifadeyi görmeye de bayılıyorum. Ardından çok cesur olduğuma dair kutlamalarla dolu birtakim cümleler duyuyorum. B...
Devamı

Yalova Dergah

Kimi yavaş yavaş dar bir alanda, kimi daha hızlı geniş bir alanda dönüyordu...Herkes kendi ritmince, kendi meşrebince karışıyordu evrene...Müziğin her dilde söylendiği, tüm kimliklerin, etiketlerin eridiği, dansın, insan olmanın her hâline tanık olduğum yer burası...Dünyanın türlü köşelerinden kendi olmaya, içerideki "ben" ile bağ kurmaya çalışan yolcular, dervişler, gezginler, müzisyenler, insan olma yolunda gidenlerin uğrak mekanı...Soluk alma, dinlenme, kimi zaman dinginliğin kimi zaman coşkunun yaşandığı, dillerin susup gönüllerin konuştuğu yer burası...Yargılanmanın, yargılamanın olmadığı, herkesin dilediğince kendini yaşadığı, hep birlikte, saygı ile işlerin görüldüğü, barışın ve huzurun diyarı...Gönüller diyarı...Dönenler Aşk ile...Kimi tavaf halinde mekanı, kimi yüzüyor içindeki sonsuzluk denizinde, kiminin gözleri açık kiminin kapalı, kiminin yüzünde neşe ve huzur, kimi kapaklanmış yere akıtıyor gözlerinden damla damla...Kiminin elleri yüreğinin önünde bağlanmış, ki...
Devamı