Hindistan Günlükleri (Puskhar)


Rishikesh'te bir güzel rahatladıktan sonra bir haftanın sonunda buradan da ayrılma zamanının geldiğini hissederek kendimi bir başka maceranın içine doğru attım. Yine Backpackers&Travellers India adlı gruptan tanıştığım, hatta bu grubun yaratıcısı olan Sunil Sharma ile konuşup Rajasthan'ın Pushkar şehrindeki Camel Fair'e (Deve Festivali) gitmek için sözleştik. Sunil ile Delhi'de buluştuk, evinde onun yaptığı lezzetli yemeklerden yedik. Akşamında yine aynı grubun yöneticilerinden olan Pranith ile buluşup Pushkar otobüsüne binmeden önce Delhi sokaklarında bir güzel yemek daha yedik. Bu güzel insanlarla vakit geçirmek gerçekten bana çok iyi geldi. Hem Hindistan'ın birçok bölgesini gezmişler hem de öyle yardımsever ve kibarlar ki kendimi yanlarında çok güvende hissettim.

Gece Delhi sokaklarında gördüğüm manzaralar yine içimi karıştırdı, hüzünlenen kalbimi teselli etmenin yolu ne ola ki acaba. Bu hissi bir kez de Kolkata sokaklarında dolaşırken yaşamıştım. Sokaklarda pisliğin içinde yatıp kalkan insanları görünce alayına isyan edesim gelmişti. Kendimi düşündüm bir de hala kıyfet almaktan kendimi alıkoyamıyordum. Sonra sömürge düzenini, dünyanın "gelişmiş ülkelerinin", "gelişmemiş ülkeler"i sömürmesini, sonra da çok daha ucuz diye bu ülkelere tatile gelinmesini yahut köklü ilimlerinden  istifade edilmesini sorguladım. Kendimi bu sorgulamaların asla dışında tutmuyorum elbette. Hüzünlenen yüreğime Sunil'in yaptığı şakalar ilaç gibi gelmişti. Hayattan tat almayı bilen, sevmediği işinden ayrılıp gezmeye başlayan yeni dünyanın yaratıcılarından biri Sunil Sharma. Sırt çantalı bir gezginseniz ya da gezginseniz (hiç fark etmez nasıl olduğu) ve Hindistan'a gidecek olursanız bu güzel insanla tanışma fırsatı mutlaka yaratın derim. Bu fırsatı yakaladığım için çok şanslıyım tabi Sunil de benim gibi tatlı bir yol arkadaşı bulduğu için şanslı olsa gerek. 

Uzun süren bir yolculuktan sonra sabah nihayet Pushkar'a ulaştık ve otele eşyalarımızı bıraktıktan sonra şehir turuna çıktık. Festival zamanı olduğu için sokaklar bir hayli kalabalık. Hindistan her seferinde beni hayretler içinde bırakıyor, sürprizleri hiç bitmiyor bu toprakların. Rajasthan, Hindistan'ın her yönden en renkli bölgelerinden biri. Bu renk çeşitliliğini kadınların  sarilerinden tutun, müziklerinde, geleneklerinde, yemeklerinde, geleneklerinde görmeniz mümkün. Örneğin, bir gece vakti sokağın ortasında bir grup insanın ellerinde zillerle mantra (ilahi) söyleyerek yürüdüğünü görürseniz sakın şaşırmayın. Ya da festival alanında ipin üzerinde yürüyerek ve  müzik eşliğinde akrobatik hareketler yaparak para kazanmaya çalışan Hintli minik kızları görebilirsiniz.  Festival alanı; develer, balonlar, konserler, çeşitli yarışmalar ve performanslarla birlikte katılımcılara  olağanüstü zenginlikte görüntüler sunuyor. Gündüzleri ayrı akşamları ayrı bir havası var Pushkar'ın. Akşam kocaman yanan balonlar bana Kapodakya'yı hatırlattı. 

Puskhar'da otel fiyatları festival dolayısıyla pahalı olduğundan bir arkadaş bulmayı diliyordum ki. İmdadıma yine bizim gezgin grubu yetişti. Sunil aracılığıyla iletişim kurduğum Vietnamlı arkadaşım Linh ile odamızı paylaştık. Hep beraber eğlenceli zamanlar geçirdikten sonra Pushkar'dan Rajasthan'ın beyaz şehri olarak anılan Uduaipur'a doğru yola koyulduk. Sunil ile birlikte yolculuk yapmak gerçekten hem çok keyifli hem de çok rahat. Treni yakalamaya çalışırkenki tuktuk arkasındaki hallerimiz, Sunil'in yaptığı şakalar, beni kızdırmaya çalışması, sürekli gülmelerimiz Hindistan yolculuğunda yüzümü gülümseten anılar olarak yer etti. Tren istasyonunda Hintli bir aile ile tanışmam ve onlarla ayak üstü evlilik muhabbetleri yapmamız (tabi Hintçe anlamadığımdan Sunil sağolasun çeviri yaptı) neşeme neşe kattı. Neredeyse Ajmer'e gelin oluyordum:) Haydi artık başlasın bir tren yolculuğu daha. Bu tren yolculuğu da bir hayli maceralı idi, o yüzden beni takipte kalın derim.

Festival alanından bazı kareler ve videolar:

Sağ baştan Sunil, ben, Linh ve genç gezgin Rishab

Indian Oceans Konserinden bir görüntü

Çöl akşamında bir balon

Festival sokakları

Festival alanından bir kare

Gece sokaktan görüntüler


 Müzik eşliğinde akrobatik hareketler yapan çocuklar


Rajasthan Folk Dansı

Rajasthan Renkleri

Pushkar'dan ayrılma zamanı 

Ajmer tren istasyonunda beni gelini yapmak isteyen Ajmeri adındaki teyze (İsminin Ajmeri olduğunu duyunca çok şaşırmıştım)

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Hindistan'da Tek Başıma ilk Tren Yolculuğum

Resim
Dans kursundan ayrılmaya karar verince bir süre nereye gideceğimi araştırmaya başladım. Bu süreçte bir sürü arkadaşımla görüştüm. En sonunda ise bulunduğum şehre trenle yaklaşık 7 saat uzaklıktaki West Bengal'de yer alan Kolkata şehrine gitmeye karar verdim. Niye böyle bir karar verdiğimi şimdi hiç anlayamıyorum, ama arkadaşlarımın önerilere kulak verdim ve bir karar verebilmis olmak da iyi gelmisti.İlk kez tren yolculuğu yapacağım için yine bir hayli stres yaptım. Ama her zaman olduğu gibi bir kez daha korkularımın yersiz olduğunu gördüm. Trenin raylarda çıkardığı sesi dinlerken bir yandan da onumde uzayip giden tarlalari, tarlada calisan ciftcileri, suda oynayan çocuklari izlemenin keyfine doyum olmadı. Yanımdaki yaramaz Hint güzeli küçük kız Mandi ile de arada oynaşarak ilk tren yolculuğumu gerçekleştirmiş oldum. Kolkata'da Hindistan'da bir gezgin grubundan tanıştığımız arkadaşlarım Debu ve Anusua'nın evlerine misafir olacaktım. Orissa'dan sonra ilk kez kendi...
Devamı

Hindistan Aşkı Üzerine Karalamalar

Resim
Hiç Aşık oldum mu, ilk aşka düştüğümde kaç yaşındaydım, daha sonra aşık oldum mu, şimdiye kadar aşk sandıklarım aşk mıydı ya da Aşk neydi gerçekten? Bu soruların cevabını hala veremiyorum. Lakin bildiğim bir şey varsa o da bu kez birinden ziyade bir ülkeye aşık olduğum. Bir ülkeye aşık olmak nasıl bir şeydir, hiç bir ülkeye aşık oldunuz mu? Bu soruların cevaplarını da bilmiyorum. Sadece şunu diyebilirim ki her zerremle Aşkı hissediyorum Hindistan topraklarında. Her geçen gün damla damla birikiyor içimde bu diyarların Aşkı. Aşığım Hindistan'ın dansına, kültürel çeşitliliğine, müziğine, insanlarının duygularını dibine kadar yaşamasına... Dünyada onlarca güzel diyar olmasına rağmen bu ülkeye olan yoğun ilgim gerçekten şaşırtıyor beni. Insanlarla sohbet esnasinda Hindistan'in benim ilk yurtdışı deneyimim olduğunu duyduktan sonraki yuzlerindeki şaşkınlık dolu ifadeyi görmeye de bayılıyorum. Ardından çok cesur olduğuma dair kutlamalarla dolu birtakim cümleler duyuyorum. B...
Devamı

Yalova Dergah

Kimi yavaş yavaş dar bir alanda, kimi daha hızlı geniş bir alanda dönüyordu...Herkes kendi ritmince, kendi meşrebince karışıyordu evrene...Müziğin her dilde söylendiği, tüm kimliklerin, etiketlerin eridiği, dansın, insan olmanın her hâline tanık olduğum yer burası...Dünyanın türlü köşelerinden kendi olmaya, içerideki "ben" ile bağ kurmaya çalışan yolcular, dervişler, gezginler, müzisyenler, insan olma yolunda gidenlerin uğrak mekanı...Soluk alma, dinlenme, kimi zaman dinginliğin kimi zaman coşkunun yaşandığı, dillerin susup gönüllerin konuştuğu yer burası...Yargılanmanın, yargılamanın olmadığı, herkesin dilediğince kendini yaşadığı, hep birlikte, saygı ile işlerin görüldüğü, barışın ve huzurun diyarı...Gönüller diyarı...Dönenler Aşk ile...Kimi tavaf halinde mekanı, kimi yüzüyor içindeki sonsuzluk denizinde, kiminin gözleri açık kiminin kapalı, kiminin yüzünde neşe ve huzur, kimi kapaklanmış yere akıtıyor gözlerinden damla damla...Kiminin elleri yüreğinin önünde bağlanmış, ki...
Devamı